Ze śmiercią na ty

Tag: asfiksja

  • Asfiksja autoerotyczna

    Asfiksja autoerotyczna

    Asfiksja autoerotyczna jest obyczajem dobrze znanym w środowisku amatorów BDSM. Miłośnicy tego ekscentrycznego spełnienia seksualnego są skłonni zaryzykować spory uszczerbek na zdrowiu lub nawet śmierć. Praktyki takie dotyczą najczęściej osób młodych, które nie potrafią nawiązać i utrzymać relacji partnerskich.

    Czym jest asfiksja autoerotyczna

    Asfiksja jest pojęciem od dawna znanym medycynie. Polega ona na niedoborze tlenu w organizmie człowieka i jest stanem bezpośredniego zagrożenia życia. Bez podjęcia czynności ratowniczych może szybko doprowadzić do śmierci w wyniku uduszenia. Podczas anoksji dochodzi do znacznego obniżenia poziomu tlenu w komórkach ciała i niebezpiecznego wzrostu ilości dwutlenku węgla we krwi. Jeżeli osoba z tak ciężkim niedotlenieniem przeżyje, okresowy niedobór tlenu może doprowadzić do poważnego uszkodzenia jej mózgu.

    Asfiksja autoerotyczna jest groźnym dla zdrowia i życia zaburzeniem preferencji seksualnych. Polega ona na jedno-czasowym mocnym podduszaniu i osiągnięciu orgazmu w wyniku masturbacji. Ta niebezpieczna praktyka skutkuje czasowym ograniczeniem dopływu powietrza do płuc. Znacznie podwyższony poziom dwutlenku węgla we krwi doprowadza do wystąpienia halucynacji i stanu euforycznego. Znawcy tematu znajdują znaczne podobieństwa pomiędzy anoksją a działaniem substancji odurzających.

    W zależności od inwencji danej osoby, podduszanie takie może być przeprowadzane różnymi technikami. Najczęściej stosowane są następujące sposoby: zaciskanie paska lub liny wokół szyi albo zakładanie na głowę plastikowego worka. Ponadto, wykorzystywany jest ucisk na klatkę piersiową lub bezpośredni nacisk dłonią na szyję.

    Śmierć na skutek asfiksji autoerotycznej

    Szacuje się, że w samych Stanach Zjednoczonych na skutek asfiksji autoerotycznej umiera rocznie około tysiąca osób. W przeważającej większości stosują ją mężczyźni, chociaż w statystykach zgonów spowodowanych podduszaniem figurują również kobiety. Oprócz zejść śmiertelnych ewidentnie świadczących o przypadkowym uduszeniu się, mamy również do czynienia z niewyjaśnionymi samobójstwami czy morderstwami. Jedynym ich wytłumaczeniem może być masywne niedotlenienie spowodowane takimi właśnie praktykami erotycznymi.

    Proces umierania z powodu niewystarczającej ilości tlenu jest relatywnie długi i bolesny.

    Najczęściej składa się on z kilku etapów:

    • duszności – objawy trwają przez 1-5 minut i obejmują duszność wdechową oraz zasinienie skóry twarzy i błon śluzowych,
    • drgawki – stan ten przejawia się dusznością wydechową, utratą przytomności i wystąpieniem konwulsji, trwa około 1,5 minuty,
    • zamartwica – w jej dwuminutowym przebiegu nie występują już ruchy oddechowe, ale obecna jest jeszcze akcja serca,
    • oddech końcowy – pojawia się kilka nieregularnych ruchów oddechowych,
    • zatrzymanie krążenia i zgon.

    Ofiarami śmierci w wyniku asfiksji autoerotycznej są nie tylko anonimowe, nikomu nie znane osoby. Zdarzają się również zgony wśród ludzi powszechnie znanych. Posiadają oni ugruntowaną pozycję i doskonały status materialny, co nie przeszkadza im w poszukiwaniu nowych, nie zawsze bezpiecznych doznań.

  • Asfiksja, czyli śmierć na bezdechu

    Asfiksja, czyli śmierć na bezdechu

    Asfiksja – dla większości zupełnie obce słowo, oznacza nic innego, jak śmierć przez pozbawienie organizmu dostępu do tlenu, synonimami tego słowa jest uduszenie lub anoksemia. Z medycznego punktu widzenia, płuca zaopatrują krew w tlen, a ona natomiast transportuje go do całego organizmu, wszystkich tkanek, narządów, a w szczególności do samego mózgu.

    Przykłady asfiksji – zadławienie, powieszenie czy zadzierzgnięcie

    Asfiksja następuje w wyniku fizycznego zatkania dróg oddechowych, a wachlarz przyczyn ich zablokowania jest naprawdę szeroki. Najbardziej oczywistymi przykładami jest zadławienie, powieszenie lub zadzierzgnięcie. Zadzierzgnięcie jest skutkiem bezpośredniego działania siły rąk drugiego człowieka na narządy dróg oddechowych. Śmierć w wyniku zadzierzgnięcia charakteryzuje się krwawymi podbiegnięciami w okolicach szyi, otarciami naskórka, a także złamaniami kości gnykowej czy również chrząstek krtani. Powieszenie i zadzierzgnięcie, choć zbliżone przyczynowo, obie polegają na ucisku pętli na szyi, różnią się w patomechanizmie zgonu. Charakterystycznymi cechami powieszenia jest bruzda wisielcza, która przebiega pod kątem do całej długości ciała. Powyżej bruzdy występuje bladość skóry. Śmierć następuje najczęściej z dwóch przyczyn, pierwsza poprzez niedokrwienie mózgu spowodowane uciskiem na tętnice szyjną, druga natomiast to przesunięcie korzenia języka do tylnej ściany gardła, co uniemożliwia wymianę powietrza. O ile powieszenie najczęściej spowodowane jest samobójstwem, o tyle zadzierzgnięcie nieodłącznie wiąże się z morderstwem. W przypadku zadzierzgnięcia występuje inny przebieg pętli, bruzda jest pozioma, a na twarzy występują zasinienia i widoczne wybroczyny pod spojówkowe.

    Asfiksja to też śmierć przez zgniecenie

    Innym przykładem, może być śmierć przez zgniecenie, która następuje najczęściej w skutek przysypania piachem lub stratowania nieszczęśnika przez tłum. W związku z silnym uciskiem na klatkę piersiową uniemożliwiony zostaje ruch płuc. Najbardziej znanym przypadkiem śmierci przez zadeptanie jest tragedia na Hillsborough, gdzie poprzez wybuch paniki, większość z 96 ofiar katastrofy, została zadeptana. Ostatnim przykładem z naszego lokalnego podwórka, jest śmierć młodych ludzi, którzy zostali zadeptani podczas imprezy zorganizowanej na Uniwersytecie Technologiczno-Przyrodniczym w Bydgoszczy.

    Asfiksja może występować również w skutek zalania pęcherzyków płucnych, np. podczas utonięcia, lub w wyniku kontaktu ze związkami z grup cyjanków. Innymi przykładami mogą być ataki powodujące zatrzymanie czynności oddechowych, takie jak zespół bezdechu sennego czy ataki astmy.